Færslur: 2010 Apríl

27.04.2010 11:00

Í skugga eldgoss



Það er ekki hægt að segja að það sé tíðindalaust hjá okkur á Íslandi þessa dagana, sér í lagi okkur sem búum við rætur Eyjafjallajökuls.

Þeir máttu þakka fyrir það túristarnir sem voru að skoða litla sæta túristagosið á Fimmvörðuhálsinum að vera flestir komnir til byggða þegar Eyjafjallajökullinn sprengdi sig upp um toppinn í alvöru hamfara gosi með flóði og ægilegu öskufalli.

Rýmingaráætlun var virkjuð og við vorum rekin þrisvar sinnum að heiman tvo fyrstu dagana.  Ég verð nú samt að segja það að mér fannst það heldur mikill óþarfi að þurfa að flýja þótt það gysi undir snjóskaflinum í Eyjafjallajökli eins og ég kallaði það.  Það væri hins vegar önnur saga ef stóra systir, Katla myndi fara að ræskja sig, þá skildi maður forða sér þó svo að hún hafi ekki sett hlaup í Markarfljót á síðustu 1500 árum og er vonandi búin að finna sér farveg austur um Mýrdalssand.
 
.

Fyrstu dagana sáum við ekki neitt vegna skýahulu, en á föstudaginn tveim dögum eftir að gosið hófst, sáum við herlegheitin í fyrsta sinn.  Og það voru blendnar tilfinningar sem bærðust með manni og ímynd vinalega jökulsins hafði heldur betur breyst á einni nóttu.



Á laugardaginn var ægilegur kraftur í gosinu á tímabili og gríðarlegur sótsvartur strókur.  Afar myndrænt og stórfenglegt að horfa á fyrir þá sem voru það heppnir að standa fyrir utan, en helvíti á jörð fyrir fólkið og skepnurnar undir Eyjafjöllum að upplifa.



Það var ekki unnið neitt sérstaklega mikið fyrstu dagana sem gosið var.  Maður var stanslaust inná fréttamiðlum og á veður.is að skoða veðurspána og hvort það væri nokkur hætta að fá þetta yfir sig.



"Það er að kvikna í "



Til allrar hamingju var mesta pústið farið úr gosinu þegar áttin breyttist og kom yfir okkur, en það er varla hægt að kalla það öskufall (smá öskufjúk) sem kom yfir okkur á föstudag og laugardag.  Sagan segir að eldgos á þessum stað geti varað lengi og því er manni ekki alveg rótt undir því.  Þótt við höfum verið heppin hingað til, þá veit maður ekkert hvernig sumarið verður.



Stóðhrossin hafa það svo sem ágætt með hey og  ferkst vatn en þau eru ekki sérlega ánægð með að vera lokuð frá nýgræðingnum sem er að skjóta upp kollinum. 



Það getur orðið meiriháttar vandamál hjá bændum sem rækta "ullarpöddur" ef ekki verður hægt að setja þær á gras í vor.  Þessar voru snemma í því hjá okkur og báru í lok mars eða byrjun apríl.  Og frjósemin með ágætum en sú flekkótta er aðeins tvævetur og er þriggja barna móðir og stendur sig með prýði.  Lambakóngurinn er ekki með á myndinni en hann fæddist þegar gaus á fimmvörðuhálsi, 21 apríl og er orðinn alveg gríðarstór. 
Annars er hefðbundinn sauðburður að hefjast á fullu nú í þessum skrifuðu orðum.


                                                                                                                                                       Dimmir frá Álfhólum

Þjálfun hefur gengið ágætlega, en þessi vetur verður samt svoldið skrítinn í minningunnni.  Mótum hefur verið aflýst og ég hef ekki viljað fara með nein hross á reiðhallarsýningar vegna ótta við að fá kvefpestina.  En grunur leikur hins vegar á að hún sé í fullum gangi hjá mér án þess að ég hafi haft hugmynd um það en það var tekið test á nokkrum hrossum hjá mér í gær sem þau svöruðu.  Ekkert þeirra er samt veikt og hvorki heyrist hósti né stuna í húsinu og hafa öll verið í notkun, humm.....Það er bara óskandi að þetta sé réttur grunur og þau séu að sleppa svona létt í gegnum þetta. 

05.04.2010 09:00

Allra sterkustu og Móðir Náttúra


                                                                                                                             Mynd Dalli
Um helgina fór fram Ístöltsmótið Allra Sterkustu í Laugardalnum og þangað höfðum við Díva boðsmiða eftir sigurinn á Svellköldum um daginn.  Forkeppnin gekk ekki alveg hnökralaus fyrir sig og einkunnin 7.50 rétt dugði okkur inn í B-úrslit.


                                                                                                                                 Mynd Dalli
Og það var hart barist fram á síðasta metra og ég var mun ánægðari með Dívu í úrslitum en í forkeppninni, en það dugði samt ekki til og níunda sætið kom í okkar hlut.



Daníel Jónsson og Fontur frá Feti unnu B-úrslit en á eftir komu:

6.-8. Barbara Wenzl og Dalur frá Háleggsstöðum    7,83   
6.-8. Snorri Dal og Helgi frá Stafholti            7,83
6.-8. Birna Káradóttir og Blæja frá Háholti        7,83
9.    Sara Ástþórsdóttir og Díva frá Álfhólum        7,78   
10.    Erla Guðný Gylfadóttir og Erpir frá Mið-Fossum    7,67   
11.    Jakob Sigurðsson og Alur frá Lundum         7,61  



Og aftur var það Nátthrafn, Kjarksonurinn glæsilegi og Dóri sem sigruðu með nokkrum yfirburðum.

1.    Halldór Guðjónsson og Nátthrafn frá Dallandi    9,22   
2.    Sigurður Sigurðarson og Kjarnorka frá Kálfholti    8,83
3.    Lena Zielenski og Gola frá Þjórsárbakka        8,78   
4.    Þórdís Erla Gunnarsdóttir  og Ösp frá Enni    8,39   
5.    Daníel Jónsson og Fontur frá Feti        8,06

Það er nú dáldið athyglisvert hvað hann Kjarkur litli frá Egilsstaðarbæ er búinn að skila mörgum ofurtölturum þrátt fyrir að hafa aldrei hlotið nafnbótina "Tískuhestur" og verið frekar umdeildur.  Ég var nú alltaf á leiðinni að nota hann meira en einhvern veginn varð aldrei af því og svo var hann bara allt í einu kominn úr landi!



Þann 20 Mars var svo Barkarmótið, árlegt töltmót í Víðidal.  Ég dubbaði fimmgangshestinn Mátt frá Leirubakka upp fyrir töltkeppnina og við enduðum í fjórða sæti með yfir 7 í einkunn í einkunn í úrslitum.

Ég var varla komin inn úr dyrunum heima eftir mótið, þegar síminn hringir og ég fæ boð frá Neyðarlínunni um að gos sé hafið í Eyjafjallajökli og allir eigi að hypja sig að heiman.  Og þar sem ég var ennþá með kerruna aftan í, þá fyllti ég hana af úrlvalshryssum og brenndi af stað til forða mér og mínum undan flóði sem aldrei kom og hefði væntanlega aldrei orðið neitt hamfaraflóð þrátt fyrir að þessar varúðarráðstafanir yrðu gerðar.  Gömlu mennirnir á næsta bæ, höfðu vitið fyrir fræðingunum og voru ekki par hrifnir af þessari dómadagsvitleysu, að vera reka þá á fætur um miðja nótt fyrir eitthvað lítið saklaust eldgos.



En ljósmyndarar geta hoppað hæð sína í loft upp fyrir frábæru myndefni næstu vikurnar vonandi.  Ég stal þessum tveim síðustu myndum frá einhverjum á Feisbúkk, og vona að ég sé ekki að brjóta nein höfundaréttarlög með því að setja þær hér.

Ætli Fimmvörðuháls sé ekki í ca 40 km fjarlægð héðan í beinni loftlínu, en þrátt fyrir nálægðina sjáum við bara lítinn bjarma á kvöldin þar sem jökullinn byrgir sýn. (Gömul mynd)

Það er svoldið sérstakt hvað við erum varnarlaus gagnvart Móður Náttúru þrátt fyrir að við teljum okkur vera tæknivædd og tilbúin að segja fyrir um alla mögulega hluti.   Ég hef dregið þá ályktun að ef það hefði gosið undir jökli og það hefði komið flóð, þá hefði maður verið betur staddur heima uppá háum hól heldur en að flækjast eitthvað á milli staða.  Staðreyndin er sú að það var allavega búið að gjósa í hálftíma áður en rýmingaráætlun fór af stað og fræðingarnir trúðu ekki bændalýðnum sem hringdi og tilkynnti um gosið, af því að það sæist bara ekkert gos á mælunum sem þeir höfðu fyrir framan sig!

  • 1
Flettingar í dag: 266
Gestir í dag: 81
Flettingar í gær: 722
Gestir í gær: 80
Samtals flettingar: 4096930
Samtals gestir: 695031
Tölur uppfærðar: 17.12.2017 23:01:57

ÁLFHÓLAR | SARA ÁSTÞÓRSDÓTTIR | 861 HVOLSVÖLLUR - ÍSLAND | Tel: (+354) 898 8048 | ALFHOLAR@ALFHOLAR.IS